Kalcinirana glinicai aluminijev oksid su različite tvari, a njihova glavna razlika leži u metodama pripreme i svojstvima.
Kalcinirana glinica je tvar dobivena kalciniranjem minerala prirodnog aluminijevog hidroksida zagrijavanjem na visokoj temperaturi (obično iznad 1100 stupnjeva). Tijekom procesa kalcinacije, minerali aluminijevog hidroksida gube svoju kristalnu vodu i kristaliziraju u glinicu. Kalcinirani aluminijev oksid ima veće čestice, često je bijele ili sive boje, tvrđe je teksture, ima veću toplinsku stabilnost i kemijsku stabilnost te se široko koristi u keramici, vatrostalnim materijalima, elektroničkim materijalima i drugim područjima.
Glinica je kemikalija koja se dobiva kemijskom reakcijom boksita ili industrijskog aluminijevog hidroksida. Za razliku od kalcinirane glinice, glinica se priprema kemijskom reakcijom, ima manje čestice, često je bijeli prah, ima mekšu teksturu i ima dobru kemijsku stabilnost i električnu izolaciju. Glinica se široko koristi u kemijskoj industriji, keramici, pripremi metala aluminija visoke čistoće i drugim poljima.
Ukratko, iako su i kalcinirana glinica i glinica pripremljeni od aluminijevih minerala, njihove metode pripreme i svojstva su različiti, a različite su i prilike njihove primjene.
Glinica i kalcinirana glinica imaju različite cijene zbog različitih proizvodnih procesa i svojstava.
Proces proizvodnje aluminijevog oksida je relativno jednostavan, uglavnom se priprema kemijskim reakcijama boksita ili industrijskog aluminijevog hidroksida, tako da je njegova cijena relativno niska, a na specifičnu cijenu također utječu mnogi čimbenici kao što su tržišna ponuda i potražnja, troškovi proizvodnje itd.
Proces proizvodnje kalcinirane glinice je relativno složen, a potrebno je kalcinirati minerale prirodnog aluminijevog hidroksida na visokim temperaturama, pa je njegova proizvodnja veća, a cijena relativno skupa. Osim tržišne ponude i potražnje te troškova proizvodnje, na specifičnu cijenu utječu i čimbenici poput kvalitete i čistoće.